25-1-2010
Vandaag heb ik de gynaecoloog gebeld. Over twee kunnen we er al terecht voor een echo! Jippie!
Daarna heb ik mijn eigen dokter gebeld. Ik heb er eerlijk gezegd twee. Eén daarvan probeer ik altijd te mijden, maar als het echt niet anders kan, zit er niks anders op dan naar HEM toe te gaan. HEM zal ik uit fatsoen verder niet toelichten..
Aangezien ik wel wat vragen had, moest ik de dokters praktijk wel bellen. De assistente zei dat mijn vrouwelijke arts gevallen was en haar pols had gebroken, dus duurde dat hoogstens 2 weken. Ik zei dat ik zwanger was en vragen had. Mijn dokter zou me wel terug bellen. En om 12 uur belde hij. Hij had gehoord van mijn klachten reageerde daar heel flauwtjes op en begon direct over miskramen, dat dit nog veel te pril was etc etc. Ik werd echt kwaad en heb snel het gesprek beëindigd, in de trant van dank u dokter, daaag!
Niet eens een felicitatie. Geen komt u maar even langs.. helemaal niks!
Is dit normaal? Hij heeft me alleen maar onzeker gemaakt...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten