Mijn fantastische zwangerschap :)

2 maanden

En voor je het weet ben je 8 weken verder...
Beduusd zit ik hier zinnen te ‘backspacen’ want waar begin ik met schrijven? Het voelt alsof ik al langer dan een half jaar niet meer up-to-date-ben. Maar wat maakt het uit? Geen kip -op een paar trouwe lezers na dan- die mijn blog leest! Ik heb geen ‘volgers’ en al helemaal geen Twitter waar ik ‘post’ dat ik een nieuwe blog heb geschreven.. Wel maak ik gebruik van Facebook om mijn familie op de hoogte te brengen. Want mijn lieve papa is wel fan!
Ons lieve, mooie dochtertje is nu iets meer dan 8 weken jong. En nog steeds is elke dag weer een cadeautje. Als ik opsta wil ik direct naar Liese toe om haar op te pakken, tegen me aan te drukken om haar vervolgens nooit meer los te laten. Ik snuif haar zoete geur op en voel de vlinders weer in mijn buik. Dan grijnst ze naar mij en is mijn dag vol geluk weer begonnen.

Vandaag keek ik naar het nieuws en zoals altijd interesseert het me niet echt. Ik zag files, blikschade, ongelukken en andere brokken… en ik? Ik zit lekker warmpjes thuis. Vorig jaar heb ik zelf met dit weer, dag in dag uit op de fiets naar mijn werk heel wat sneeuwstormen moeten doorstaan en kwam ik vaak verkleumd en ook vloekend aan. Nu geniet in intens van die koude luchten en de sneeuw. Ook nu kijk ik naar buiten en zie ik de poedersneeuw naar beneden dwarrelen en kan ik niet wachten tot Liese groot genoeg is om te gaan 'sleetje rijden'.

Ook ben ik mijn schooltje gaan bezoeken. Wat een stress en drukte heerst daar. Mijn collega’s hebben topdrukte. Ze zitten precies tussen Sinterklaas en Kerst in. En dan kom ik vrolijk binnenwandelen met mijn trots in de armen.. Niet echt een goede timing misschien maar de kinderen vonden het wel erg leuk om mij te zien en dat was wederzijds.

Nog 1 maand samen genieten met Liese en dan moet ik weer werken. Dan zal er ook nog weinig tijd zijn om te schrijven maar ik ga mijn best doen.

Liefs,

Thérèse