Vanaf vandaag moet ik volgens de kalender nog 68 dagen op je wachten. Ik kan het me gewoon nog niet voorstellen dat ik je over 68 dagen in mijn armen heb. Misschien moet ik langer op je wachten, maar misschien ben je er ook eerder. Ik vind het zo spannend!
Op internet heb ik geboortekaartjes gezocht. Nou dat ik niet echt gemakkelijk..er zijn er zoveel! Ik heb drie proefexemplaren besteld, ben benieuwd. Gister ben ik de hele dag met een rode jurk bezig geweest die me achteraf iets tegen gevallen is... ach ja, het is een tijds verdrijf. Het liefst spring in op de racefiets of ga ik een stuk rennen maar dat zit er niet in. Eigenlijk is het heel suf om in de vakantie zwanger te zijn. Iedereen is op vakantie en wij zitten thuis. Gelukkig is papa vanaf vandaag ook vrij. Straks komt hij thuis en hebben we samen drie weken vakantie. Je gaat voor het eerst opa en oma in Engeland ontmoeten, dat is spannend! Ze zijn heel benieuwd hoe groot je al bent in mijn buik. En ome Frans gaat ook mee. Gezellig, met de boot naar Engeland. Ik ben in totaal nu 10 kilo gegroeid. Ik zag in mijn vorige bericht dat ik dus in 9 dagen 1,5 kilo aangekomen ben. Dat belooft wat! Maar je bent een gezond kind en dat is het belangrijkste. Mijn ijzer was prima gister bij de verloskundige, bloeddruk en jouw hartslag waren perfect.. Ik ben zo benieuwd naar je lieve kleine uk. Groei nog maar lekker verder en ik zorg dat je gezond en sterk wordt.
Liefs,
Mama
Verhaaltjes over mijn zwangerschap Gebundeld door: Thérèse Rijken (mijn verhaal start bij '20 weken')
vrijdag 23 juli 2010
donderdag 15 juli 2010
Terugslaan die kwalen!
Na een paar dagen zo vreselijk van mezelf te balen heb ik mezelf een enorme schop onder de kont gegeven. Jeetje wat voelde ik me rot zeg. Alles deed me zeer. Gisteren ben ik dus de bank afgekomen en weer naar de sportschool gegaan. Ik was daar al drie weken niet geweest en moest mezelf er echt naar toe slepen..Door alle drukte rondom mijn werk en andere zaken. Ik had die middag 2x geprobeerd een stukje te fietsen, maar ook dat was me te zwaar dus ik zag het somber in. Eenmaal in de sportschool bleek het echt de perfecte oplossing te zijn voor al mijn kwaaltjes! Het was daar lekker koel en rustig en toevallig was er net een hele goede film begonnen. The Dreams van de dreamgirls. Ik ben op de cardioapparaten gestapt en 1,5 uur later er pas weer vanaf gegaan. En nu, de volgende ochtend voel ik me eindelijk weer mezelf. Een beetje spierpijn, maar dat voelt goed! Ik wist natuurlijk wel dat sporten goed voor je is, maar ook tijdens de zwangerschap, dat is nu toch wel bewezen. Ik ga het weer lekker oppakken, heb alle tijd en hoop zo voor de bevalling een goede conditie te hebben. Vandaag ben ik 29. 1 weken. Ik ben in totaal 8.5 kilo aangekomen. Nog 11 weken te gaan. Het schiet al lekker op :)
Liefs,
Therese
Liefs,
Therese
maandag 12 juli 2010
Kwaaltjes in opmars!
Nu zit ik in week 28. Nog 2 dagen te gaan en week 29 komt er al aan. Jeetje, het gaat wel snel hoor. Vandaag heb ik samen met Robert hilarische buik foto's gemaakt. En als ik ze nu vergelijk met week 12 en andere weken, is mijn buik echt goed gegroeid! Kijk maar eens! ;)

Al met al heb ik tot nu toe een fantastische zwangerschap gehad. Soms zijn er vrouwen en meiden die je ongelovig aankijken, alsof je ze de gek aansteekt. Maar nee, ik overdrijf niet. De kwaaltjes zijn nu pas in opmars! En ze vallen best mee.
Als eerste waren mijn voeten deze week aan de beurt. Jeetje, het lijkt wel of ze steeds groter worden. Mijn 'Hägendas' slippers (zoals Robert mijn Birkenstock achtige schoenen - alleen dan mooier- noemt, omdat hij Birkenstock niet kan onthouden) lijken in ieder geval wel te krimpen. Tijdens het Rockwerchter festival is deze kwaal me nog bespaard gebleven trouwens, maar halverwege de verhuizing van mama begon het. Oei, wat een vermoeide zere voeten had ik opeens. En dan kun je ze nog zo vertroetelen, de enige remedie is: voetjes omhoog. Dat is dus nu iets wat bij mijn dagritme hoort. Even wat huishoudelijke klusjes en hop, daar gaan we weer. Wel leuk dat de kleine uk tijdens deze momentjes even contact maakt.
Naast de voeten kwaal heb ik er nog één. MAAGZUUR! Ik wist dat het bestond, maar dat het zo erg kon zijn? Na het eten moest ik blijven liggen, kwam niet overeind door de brandende steken onder mijn borstbeen. Wat een rot gevoel!
Verder gaat alles prima. Ik heb twee daagjes een dip gehad door alle drukte. En dan NED- Spanje gister! Dat was natuurlijk erg lullig allemaal, maar ik kan er verder niet wakker van liggen. Het was wel leuk geweest dat ze wereld kampioen werden in het jaar dat ik zwanger ben, maar je kan niet alles hebben. Ik zat heel gezellig bij kleine Tes op de bank met een blik vol snoep, van haar kinderen...jummie! (denk achteraf dat ik daar de maagzuur aan te danken heb)
De verhuizing van Mama was echt verschrikkelijk! Wat een spullen. Ik moet zeggen dat Vanessa, Marcos en Robert en later ook Johan en Frans echte bikkels zijn. Echte bikkels! Over de 30 graden en dan een heel huis leeg halen, waar 19 jaar in geleefd is.. Ik zal ons ouderlijk huis wel missen... en onze kleine zal dat huis niet eens meemaken..wat een gek idee eigenlijk. Mijn moeder heeft nu een appartement en geen tuin meer. Maar toch is het een ruim appartement. En lekker schoon en fris. Ik hoop dat ze haar plekje daar kan vinden. Maar dat zit wel goed denk ik met al haar spulletjes. En lekker dicht bij het winkelcentrum en de kinderboerderij. Dat komt helemaal goed.
Liefs,
Thérèse
Al met al heb ik tot nu toe een fantastische zwangerschap gehad. Soms zijn er vrouwen en meiden die je ongelovig aankijken, alsof je ze de gek aansteekt. Maar nee, ik overdrijf niet. De kwaaltjes zijn nu pas in opmars! En ze vallen best mee.
Als eerste waren mijn voeten deze week aan de beurt. Jeetje, het lijkt wel of ze steeds groter worden. Mijn 'Hägendas' slippers (zoals Robert mijn Birkenstock achtige schoenen - alleen dan mooier- noemt, omdat hij Birkenstock niet kan onthouden) lijken in ieder geval wel te krimpen. Tijdens het Rockwerchter festival is deze kwaal me nog bespaard gebleven trouwens, maar halverwege de verhuizing van mama begon het. Oei, wat een vermoeide zere voeten had ik opeens. En dan kun je ze nog zo vertroetelen, de enige remedie is: voetjes omhoog. Dat is dus nu iets wat bij mijn dagritme hoort. Even wat huishoudelijke klusjes en hop, daar gaan we weer. Wel leuk dat de kleine uk tijdens deze momentjes even contact maakt.
Naast de voeten kwaal heb ik er nog één. MAAGZUUR! Ik wist dat het bestond, maar dat het zo erg kon zijn? Na het eten moest ik blijven liggen, kwam niet overeind door de brandende steken onder mijn borstbeen. Wat een rot gevoel!
Verder gaat alles prima. Ik heb twee daagjes een dip gehad door alle drukte. En dan NED- Spanje gister! Dat was natuurlijk erg lullig allemaal, maar ik kan er verder niet wakker van liggen. Het was wel leuk geweest dat ze wereld kampioen werden in het jaar dat ik zwanger ben, maar je kan niet alles hebben. Ik zat heel gezellig bij kleine Tes op de bank met een blik vol snoep, van haar kinderen...jummie! (denk achteraf dat ik daar de maagzuur aan te danken heb)
De verhuizing van Mama was echt verschrikkelijk! Wat een spullen. Ik moet zeggen dat Vanessa, Marcos en Robert en later ook Johan en Frans echte bikkels zijn. Echte bikkels! Over de 30 graden en dan een heel huis leeg halen, waar 19 jaar in geleefd is.. Ik zal ons ouderlijk huis wel missen... en onze kleine zal dat huis niet eens meemaken..wat een gek idee eigenlijk. Mijn moeder heeft nu een appartement en geen tuin meer. Maar toch is het een ruim appartement. En lekker schoon en fris. Ik hoop dat ze haar plekje daar kan vinden. Maar dat zit wel goed denk ik met al haar spulletjes. En lekker dicht bij het winkelcentrum en de kinderboerderij. Dat komt helemaal goed.
Liefs,
Thérèse
maandag 5 juli 2010
update week 27
Nog twee dagen te gaan en dan zitten we in week 28. Het is de beeb die moet groeien, dus waarom niet 'we'?
Ik word dikker, maar het is tenslotte de beeb die groeit! Alles wat ik aankom is eigenlijk alleen maar noodzakelijk, ja toch? Een soort 'comfort zone' voor de baby zeg maar.
Al geruim één week bleef in op het zelfde gewicht zitten en was best trots. Maar dit weekend- een weekendje Rockwerchter met veel buiten zijn- heeft de kleine 't even in gehaald. Na 3 dagen 1,5 kilo zwaarder. En het wordt voor mij nu ook echt zwaarder. Het punt is aangekomen dat ik toch echt kan zeggen: 'Ik wil vakantie en rust!
Mensen die ongevraagd langskomen kan ik wel schieten. Ik kan er niks aan doen.
Vrouwen die veel te slank zijn scheld ik uit en ik ben zooooooooooooooo moe. Nou komt er ook nog eens bij dat de hooikoorts het ook niet makkelijker maakt. Voel ik me lichamelijk goed, is het wel de hooikoorts die vervelend gaat doen.
Zo ook dit weekend in Werchter. Alle ging prima, ik had lekker een stoeltje op 't veld. En dan zit je net lekker, komt er een windvlaag voorbij en hop! Neus weer dicht. Ook begin in te merken dat ik lekker thuis wil zijn, samen met mijn vent.
Gewoon samen, met de hond, stukje rijden, wandelen, wat dan ook.
Ik word lui. En dat is een drama. Want ik moet nog 3 dagen knallen. Morgen repeteren voor de musical. Woensdag 3 x optreden met de kids...generale onderbouw, generale bovenbouw, en DE musical voor de ouders..Donderdag afscheid en vrijdag opruimen...
HELP. Gaat me dat allemaal lukken?
Daarna maar even een weekje bijkomen. En daarna de KINDERKAMER afmaken. Kan niet wachten! Dat geeft me toch weer een stoot energie!
Liefs Therese
Ik word dikker, maar het is tenslotte de beeb die groeit! Alles wat ik aankom is eigenlijk alleen maar noodzakelijk, ja toch? Een soort 'comfort zone' voor de baby zeg maar.
Al geruim één week bleef in op het zelfde gewicht zitten en was best trots. Maar dit weekend- een weekendje Rockwerchter met veel buiten zijn- heeft de kleine 't even in gehaald. Na 3 dagen 1,5 kilo zwaarder. En het wordt voor mij nu ook echt zwaarder. Het punt is aangekomen dat ik toch echt kan zeggen: 'Ik wil vakantie en rust!
Mensen die ongevraagd langskomen kan ik wel schieten. Ik kan er niks aan doen.
Vrouwen die veel te slank zijn scheld ik uit en ik ben zooooooooooooooo moe. Nou komt er ook nog eens bij dat de hooikoorts het ook niet makkelijker maakt. Voel ik me lichamelijk goed, is het wel de hooikoorts die vervelend gaat doen.
Zo ook dit weekend in Werchter. Alle ging prima, ik had lekker een stoeltje op 't veld. En dan zit je net lekker, komt er een windvlaag voorbij en hop! Neus weer dicht. Ook begin in te merken dat ik lekker thuis wil zijn, samen met mijn vent.
Gewoon samen, met de hond, stukje rijden, wandelen, wat dan ook.
Ik word lui. En dat is een drama. Want ik moet nog 3 dagen knallen. Morgen repeteren voor de musical. Woensdag 3 x optreden met de kids...generale onderbouw, generale bovenbouw, en DE musical voor de ouders..Donderdag afscheid en vrijdag opruimen...
HELP. Gaat me dat allemaal lukken?
Daarna maar even een weekje bijkomen. En daarna de KINDERKAMER afmaken. Kan niet wachten! Dat geeft me toch weer een stoot energie!
Liefs Therese
Abonneren op:
Posts (Atom)