Dit weekend -het weekend van Hemelvaart- was ik toch wat gespannen voor de 20 weken echo. Er spookt opeens van alles door je heen. Je denkt maar aan één ding en dat is of je kindje wel gezond is. Als ik mijn buurvrouwtjes en 'oudere' collega's er over hoor praten was het 40 jaar geleden toch wel heel anders. Er waren toen nog geen echo's en al helemaal geen kiekjes van de baby. Nee, zij genoten van de zwangerschap en maakten zich niet druk. Toch vreemd dat er nu anders tegenaan gekeken wordt. Zelf zit ik al vanaf het begin van mijn zwangerschap op verschillende forums te chatten met meiden die net zo zijn als ik en alles willen weten en delen..want tja, het is toch ook iets unieks?
Donderdag begonnen de zenuwen al. Ik zei tegen Robert dat ik afleiding nodig had en we zijn een stuk gaan fietsen richting Zwartehanen. Een heerlijke route van zo'n 55 km en goed te doen nadat ik flink had gegeten bij het restaurant aan de dijk.
Vrijdag zijn we naar Groningen gereden. We hadden een prachtige auto gezien...eindelijk. Na maanden zoeken, meten en passen met kinderwagens hebben we dan uiteindelijk de geschikte wagen gevonden. En eenmaal in Groningen, bleek mijn droom werkelijkheid te worden. Het wagentje was precies zoals ik het me had voorgesteld. Pinpas er door en hop de 'aanwinst' mee naar huis genomen.
Zondag begon het ook weer aardig te kriebelen bij mij. Wat een prachtig weer. Tijd voor een fiets tochtje. Dit keer kon Robert niet mee, dus ben ik alleen op de fiets gestapt. Telefoon, portemonnee mee en gaan! Vond het best wel spannend, want tja, zwanger en toch een aardige tocht. Maar het was super. De kleine lag niet in de weg bij het voorover hangen (drukt toch vaker op de blaas nu) en het was prachtig weer. Ik heb het rustig aan gedaan en vooral genoten van de omgeving. Vlakbij Sneek langs het Prinses Margriet kanaal en daarna een stukje Snekermeer en terug door allerlei lieve dorpjes.. Al met al was het toch een tocht van 60 km, dus dit weekend lekker veel kilometers gemaakt. Daarna lekker een glaasje limonade bij een vriendinnetje in de tuin nog wat afleiding gezocht.. :)
Maandag 10:45 stonden we in het ziekenhuis. Met mijn moeder erbij. Phoeee, spannend hoor. Al snel zagen we ons wondertje weer en ik heb echt 30 minuten genoten van dat beeld. Alles is goed! En we weten wat 't wordt. Heerlijk, ik kan niet wachten..
Liefs,
Therese
Geen opmerkingen:
Een reactie posten