31-1-2010
En niet te vergeten mijn schoonouders natuurlijk...
Ja, ik heb het verteld. Ik kon niet meer wachten. De mensen die het dichtst bij me staan moesten het gewoon weten. Ook al is de fase onzeker, het kan me niet meer schelen. Vandaag 6 weken. Precies over2 weken de eerste echo. Deze week een drukke CITO week waarin ik mij zelf erg rustig moet houden. Sporten doe ik niet of nauwelijks meer. Als ik thuis kom van mijn werk doe ik niks meer en ga met mijn hand op mijn wonder op de bank liggen en geef ik het alle aandacht. Want dat is nodig nu....rust en liefde. We hebben er 14 maanden op moeten wachten en nu het er is, heb ik er ook alles voor over. Als ik dingen moet laten dan doe ik dat en ik neem vooral veel rust. Dit wondertje mag niet weggaan, ik wil het bij me houden. We houden nu al van dit wondertje..
Geen opmerkingen:
Een reactie posten