Gister heb ik mezelf erg uitgesloofd in de keuken. Ik heb zoveel vrije tijd dat ik toch mijn zinnen ergens op moet zetten want met dat hondenweer van gister kun je wel depressief worden. God, het houd niet op met regenen! Zelf Zem onze hond is het zat! Dus ik de keuken in. Het was heerlijk, maar oei, niet de ideale maaltijd voor mij. Vannacht werd ik wakker om 01:00 uur en ik had me toch een maagzuur! Dus hop naar beneden om Rennie’s te halen. Vanaf nu dus standaard naast het bed, Rennie’s maar ook koeken ;) Want sinds deze week word ik ook wakker van enorme honger! Alsof ik helemaal leeg gegeten wordt van binnen.
Toch wel weer een mijlpaal: 38 weken. Veel van mijn digitale vriendinnen zijn al moeder. Het lijkt of ze allemaal bevallen in week 37… eentje zelfs in week 33! Je kunt het je niet voorstellen. Dan wordt er om mijn heen vaak gezegd dat de meeste kinderen in week 40-42 geboren worden… en dan is mijn omgeving weer een uitzondering.
Maar goed. Ik mag -ondanks de harde buiken en constante druk op de baas, lichte rugpijn en dorst die niet te lessen valt- niet klagen. Krijg genoeg aandacht van mijn vriendinnen (zijn meer gespannen dan ik) en heb ik alle tijd van de wereld. Want ik ben vrij! De hele wereld om mij heen draait gewoon door. Iedereen is aan het werk, doet zijn of haar ding. Mijn werk gaat ook gewoon door zonder mij. Er is iemand die mijn klas runt en dat gaat volgens mij goed. Mijn nieuwe klasje, nog geen seconde van meegekregen en straks in januari mag ik het stokje weer overnemen. Gek hoor. En ook best wel spannend. Want vanaf dat moment moet ik onze lieve kleine kwetsbare uk al naar de crèche brengen. Kun je het je voorstellen? Twee halve dagen naar opa en oma en twee volle dagen naar de crèche. Zielig hoor, ik voel me dan vast een rot moeder. Hoe overleef ik de crèche? Misschien moet ik dat stokje maar aan Robert overdragen. Mannen zijn minder emotioneel, dus dat kan ik als goed excuus gebruiken, ja toch?
Gister heb ik mijn boek ‘hotmamma’s’ uitgelezen. Geweldig boek! Wat nu nog rest is een goed plan op te stellen voor de tijd die nu gaat komen. Want gisteren werd iets me duidelijk toen Robert zei: ‘De eerst komende drie maanden kan ik toch nog wel lekker doorslapen, dat valt dan wel weer mee hè Thes? Ik bedoel, jij geeft toch borstvoeding?’ Ik raakte al lichtelijk in paniek. Ik dacht hoe ga ik dit nou subtiel uitleggen dat, dat natuurlijk niet de bedoeling is. Wat dacht je van luiers verschonen? Krampjes? Of lichamelijk contact geven door een lekkere knuffel?
En toen kwam ik dus plotseling bij het laatste hoofdstuk: ‘Plannen’. Wat een uitkomst! En wat grappig dat zij tegen hetzelfde aanliep. Wij vrouwen zijn totally voorbereid omdat we er een hele bibliotheek op nalezen. Mannen ‘zien het wel’. Tenminste die van mij. Zo zelfverzekerd als hij is. 5 pagina’s zijn aan dit onderwerp gewijd. Ik denk dat ik dit hoofdstuk vanavond maar even ga voorlezen. Robert is gek op bedtime stories en deze is meteen erg leerzaam ;)
Maar wat zegt ze nou eigenlijk met ‘plannen’?
Waar ze op doelt is dat je heel goed in de gaten moet houden dat je ‘samen’ deze klus aanpakt. Dat de verzorging van je kind in evenwicht is. Het mooiste stukje vond ik dat ze zei dat de man vaak denkt al hij thuis is: ‘Even bijkomen op de bank, even een momentje voor mezelf voor ik me op ons kindje richt, want ik heb de hele dag gewerkt…’ En dan vergeet dat de wij vrouwen er ook een hele dag ‘werken’ op hebben zitten! Hier moet je samen heel goed naar kijken en aan werken. Wie doet wat, wanneer is het tijd voor ontspanning en dus voor oppas. Het is heel belangrijk om samen leuke dingen te blijven doen. Ook de huishouding moet goed verdeeld worden, vooral in het weekend, want daar kunnen irritaties door ontstaan. En moeten we nadenken over wie, wanneer gaat sporten. Want als er iets is wat ik straks direct weer op ga pakken is het wel sporten. Ik vind het echt heel erg moeilijk dat ik al 1,5 maand stil sta. Sporten is een onderdeel van mijn leven. Als ik Robert thuis zie komen met een lekkere rooie kop ben ik echt jaloers. Ik kan niet wachten om weer te gaan fitnessen of fietsen. Maar ook Zumba en Kickfun zijn bij mij favoriet. Of schaatsen!! Kreeg van de week weer een aanmeldingsformulier binnen..(zucht)…
Samen gaan we 1x per week sporten. De rest moeten we dus goed plannen.
Plannen , plannen, plannen…. Dat is wat ons straks staat te wachten…maar het geeft helemaal niks.
Want dan zijn we wel in het bezit van een wondertje, ons lieve kleine mooie wondertje.
Thérèse
komt goed schatje ;)
BeantwoordenVerwijderen