De kroon op mijn zwangerschap.

Het is toch eigenlijk beschamend hoe bevooroordeeld een mens kan zijn. En dan doel ik nu natuurlijk op de zwangerschap. Alle clichés die je voor zoete koek aanneemt omdat je eigenlijk gewoon te schijterig bent om de eerste stap te zetten. Het past nog niet in je leven omdat je nog te 'gehecht' bent aan je eigen vrijheid. Want tja, maak je een keus dan kun je niet meer terug! Je wilt nog zoveel en de verantwoordelijkheid als moeder is een 'ver van je bed show'. Andere vrienden die wel kinderen hebben zijn er gewoon klaar voor en kiezen voor dat hectische, verantwoordelijke leventje omdat zij gewoon anders zijn... Serieuzer, doen geen leuke dingen meer en vinden het prima om thuis te zitten..ja toch?

Zo heb ik lange tijd gedacht. Tot het moment dat ik zwanger werd. Want zo terug kijkend op de zwangerschap nu al bijna 40 weken is mijn leven helemaal niet zoveel veranderd behalve dan dat ik niet meer drink en eens lekker goed doorhaal…

Vorige weekend ben ik nog naar de verjaardag geweest van mijn zus Vanessa en dat ging prima. Natuurlijk geeft mijn lijf op een gegeven moment aan dat het rust wil, dus geef ik daar aan toe maar dat mag de pret niet drukken. Ik ga eigenlijk altijd op het gezelligste moment weg ;) Je kent dat nog wel van het stappen, ga je te lang door dan word je de volgende dag net iets beroerder wakker..en baal je weer.

Daarbij komt ook nog dat ik deze zwangerschap nog heel lang door heb kunnen sporten. Toen ik 6 maanden zwanger was heb ik in mijn eentje nog 65 km gefietst en heb ik tot 8 maanden fitness gedaan en dan vooral veel cardio. Ik ben er dan ook van overtuigd dat 'blijven sporten' je prima op de been houdt. Nauwelijks heb ik klachten, op de vocht vasthoudende ledematen na dan.. Maar dat is pas nu, de laatste 2 maanden.

Toen ik 7 maand zwanger was ben ik nog naar een Rockfestival geweest en sliep met vriendlief in een tent. Dat was echt een hele uitdaging en ik heb het niet 4 maar 3 dagen volgehouden maar wel erg veel plezier gehad daar. Na 28 weken moet je oppassen want dan kan je kindje gehoorbeschadiging krijgen van de harde muziek maar dat was hier niet het geval. Ben lekker op ’t veld blijven zitten en heb van een afstand genoten. En onze beeb was toen 27 weken.

Waar je ook bang voor bent tijdens de zwangerschap is dat je, je vrienden niet meer zult zien. Tijdens de eerste 2 weken van mijn zomervakantie was ik daar erg onzeker over. Maar iedereen was gewoon aan het werk, daar kun je niks aan veranderen, zo gaat dat. Maar wat hebben mijn vriendinnen hun best gedaan. En nog steeds. Vooral de laatste dagen blijft die telefoon maar rinkelen en staat er elke dag wel eentje voor de deur. Vandaag smste ik een vriendin of ze alsjeblieft brantnetel thee wilde halen omdat ik nu veel vocht vast houd. En daar stond ze dan in haar middag pauze.. zo ontzettend lief. Ook merk ik dat 'ze' steeds meer de zenuwen krijgen en dat vind ik wel zo machtig om te zien :)) Ik daarentegen ben de rust zelve.. ik zit hier prima thuis met al mijn handwerkjes.

Mijn vriendinnen zijn me zoveel waard op het moment (en anders natuurlijk ook) Ik kan niet meer zonder ze, stuk voor stuk. Ze hebben allemaal een speciaal plekje in mijn hart. En als ik zie hoe lief ze voor me zijn, kan ik wel huilen. Want onze kleine uk wordt straks overspoeld met liefde van al mijn meisjes. Is dat niet prachtig? Dat is echt de kroon op mijn zwangerschap..

Liefs Thérèse