Kwaaltjes in opmars!

Nu zit ik in week 28. Nog 2 dagen te gaan en week 29 komt er al aan. Jeetje, het gaat wel snel hoor. Vandaag heb ik samen met Robert hilarische buik foto's gemaakt. En als ik ze nu vergelijk met week 12 en andere weken, is mijn buik echt goed gegroeid! Kijk maar eens! ;)




Al met al heb ik tot nu toe een fantastische zwangerschap gehad. Soms zijn er vrouwen en meiden die je ongelovig aankijken, alsof je ze de gek aansteekt. Maar nee, ik overdrijf niet. De kwaaltjes zijn nu pas in opmars! En ze vallen best mee.
Als eerste waren mijn voeten deze week aan de beurt. Jeetje, het lijkt wel of ze steeds groter worden. Mijn 'Hägendas' slippers (zoals Robert mijn Birkenstock achtige schoenen - alleen dan mooier- noemt, omdat hij Birkenstock niet kan onthouden) lijken in ieder geval wel te krimpen. Tijdens het Rockwerchter festival is deze kwaal me nog bespaard gebleven trouwens, maar halverwege de verhuizing van mama begon het. Oei, wat een vermoeide zere voeten had ik opeens. En dan kun je ze nog zo vertroetelen, de enige remedie is: voetjes omhoog. Dat is dus nu iets wat bij mijn dagritme hoort. Even wat huishoudelijke klusjes en hop, daar gaan we weer. Wel leuk dat de kleine uk tijdens deze momentjes even contact maakt.

Naast de voeten kwaal heb ik er nog één. MAAGZUUR! Ik wist dat het bestond, maar dat het zo erg kon zijn? Na het eten moest ik blijven liggen, kwam niet overeind door de brandende steken onder mijn borstbeen. Wat een rot gevoel!
Verder gaat alles prima. Ik heb twee daagjes een dip gehad door alle drukte. En dan NED- Spanje gister! Dat was natuurlijk erg lullig allemaal, maar ik kan er verder niet wakker van liggen. Het was wel leuk geweest dat ze wereld kampioen werden in het jaar dat ik zwanger ben, maar je kan niet alles hebben. Ik zat heel gezellig bij kleine Tes op de bank met een blik vol snoep, van haar kinderen...jummie! (denk achteraf dat ik daar de maagzuur aan te danken heb)

De verhuizing van Mama was echt verschrikkelijk! Wat een spullen. Ik moet zeggen dat Vanessa, Marcos en Robert en later ook Johan en Frans echte bikkels zijn. Echte bikkels! Over de 30 graden en dan een heel huis leeg halen, waar 19 jaar in geleefd is.. Ik zal ons ouderlijk huis wel missen... en onze kleine zal dat huis niet eens meemaken..wat een gek idee eigenlijk. Mijn moeder heeft nu een appartement en geen tuin meer. Maar toch is het een ruim appartement. En lekker schoon en fris. Ik hoop dat ze haar plekje daar kan vinden. Maar dat zit wel goed denk ik met al haar spulletjes. En lekker dicht bij het winkelcentrum en de kinderboerderij. Dat komt helemaal goed.

Liefs,

Thérèse